RSS  

                                                                                                                        از ويژگيهاي ملل متمدن، به خصوص در زمان گذشته، شاد بودن است. ايرانيان يكي از اين ملل بودند. نوشته هاي تواريخ و به يادگار ماندگان از آن دوران، نشان دهنده ي آن است كه ايرانيان از ملل متمدن و با فرهنگ غني بودند. (اگر بگذريم از آنچه امروز هستيم!)

نگاهي جزئي به تاريخ گذشته و نيز آئين زرتشت، نشان مي دهد كه زندگي ايرانيان، هر ماهه، با جشن و شادي پيوند داشته و در اين ماه، ماه بهمن، جشن اسفندگان يا سپندارمزدگان، يكي از آن جشنهاست.

سپندارآرميتي، در لغت، به معناي باروري، مهر و محبت، فروتني و نيز در آيين زرتشت به معناي نگاهبان زمين است. زمين چون مادري مهربان و بي چشمداشتي، آغوش خويش باز كرده و زمينيان در اين هديه ي خداوند، به كار و كوشش و سعي و تلاش از براي آينده ي بهتر مشغولند. زن، چون زمين، نگاهبان كودكان خويش است تا بارور شوند. و از اين روست كه كه در جشن اسفندگان (سپندارمزدگان)، مقام زن را بزرگ مي داشتند. در تواريخ آمده كه در اين روز، زنان و دختران لباس نو مي پوشيدند و مردان به دختران و نيز همسرانشان تحفه اي از سر قدرشناسي و حرمت گذاري مي دادند. در اين روز، مردان به كار در خانه مشغول مي گشتند و زنان به تلافي، هديه اي به مردان خود مي بخشيدند.

بر ماست كه هر آنچه بوي عشق و دوستي مي دهد، در اين زمانه ي جنگ و خونريزي و بنيادگرايي و تعصب و خشونت و وحشت و فرياد، برپا داريم و بزرگ انگاريم. و چه بهتر اين سنت يادگار پاك ايرانيان را. پس 29 بهمن، روز سپندارمزد، روز گرامي داشت زنان، نه فقط بر زنان ايران كه بر مردان و زنان ايراني و نه تنها زنان و مردان ايراني كه تمام جهانيان شادباش. به اميد آنكه حرمت انساني خويش بشناسيم و از تعصبات كور رهايي يابيم... به اميد آنروز.